The Real me

Sabi nila nasa panahon ka pa ng adjustment…kaya mo yan… been working here in singapore for 3 months already, and yet here i am, still embracing the agony of homesick and all the emotional struggles….My mom always told me, you need to have the strength to live independently its for your own good… and yes she’s right.. blah blah..blah.. yes i’m emotional very emotional…and most people don’t like that…it’s a sign of weakness and defeat… They will never understand that, kasi hindi naman sila ung nakakaramdam eh… oo totoo this is my choice so i have to live with it… kaya nga ako nagtitiis… for my own good…for my family’s sake… for the money… Lately im experiencing different kinds of emotions… there were fear of loneliness… fear that someday… what are the things that i sacrificed since i go here… is it worth it? yes im earning a good salary… is it worth it? too far from family, friends, and love one? is it worth it? ang pagkita ng dolyar? ang pakikisama sa iba’t ibang lahi… ang pagttrabaho sa ibang bansa na kulang na lamang ay ikamatay mo sa sobrang daming trabaho… anong meron sa ibang bansa na wala sa Pilipinas? at ano naman ang meron sa Pilipinas na wala sa ibang bansa? Marami… una magandang daan, modernong kagamitan…mataas na sweldo… pantay pantay na pamumuhay… pero maliban sa mga un.. Angat ang pilipinas sa lahat ng bagay… Ang samahang Pinoy maging sa trabaho man o kung saan pa man… walang papalit..dito.. pag Friday na..gimik time na… nakakamis ang mga tawanan… ang biruan sa opisina kahit mababa ang kita… basta masaya ok na… simpleng buhay para sa simpleng pangarap… pero kung gusto mo ng maranyang pangarap… marami kang bagay na kailangan isakripisyo… tiisin mo ang buhay ng malayo..tiiisin mo ang buhay magisa… tiiisin mo ang pakikisama… at higit sa lahat.. pilitin mong mamuhay ng normal sa bansang banyaga..dahil kung hindi.. baka masiraan ka ng bait pag uwi mo ng pilipinas…

==========================================================================
sana hindi ka na lang nagsalita….sabagay may point ka naman…
"Why your always like that? You wanted to talk more and yet you wont listen.."

ang sakit naman ng mga salitang yon… sana hindi ko sa yo naririnig ang mga yon… dahil hindi naman ako nagagalit sa yo….at sana naiisip mo na nahihirapan din ako…